KENNISCENTRUM SOCIALE INNOVATIE LECTOR LIA VAN DOORN LECTORAAT INNOVATIEVE MAATSCHAPPELIJKE DIENSTVERLENING

Persoonlijk profiel Lia van Doorn

Multi-probleemgezinnen, risicojongeren, hangouderen… Het zijn woorden die we soms zo gemakkelijk in de mond nemen. Maar wie zijn die mensen precies? Hoe zien ze zichzelf en de wereld? Wat beweegt hen en wat hebben ze nodig? En hoe kunnen maatschappelijke dienstverleners hen bereiken? Dat zijn vragen die mij interesseren. Als lector Innovatieve Maatschappelijke Dienstverlening doe ik er graag onderzoek naar.
 
Fascinerende verhalen
Het begon allemaal zo’n twintig jaar geleden. Toen werkte ik als vrijwilliger in de nachtopvang voor daklozen. Daar hoorde ik veel fascinerende verhalen, die ik van lieverlee ging opschrijven. Vele jaren later vormden deze verhalen de basis voor mijn promotieonderzoek. Daarvoor heb ik dezelfde mensen weer opgezocht en hun levensloop in kaart gebracht. Sommigen waren van de straat af gekomen, anderen vielen weer terug. Het inzicht in deze processen helpt ons nu om het hulp- en dienstaanbod voor (ex-)daklozen te verbeteren.
 
Insider’s point of view
Basis van mijn onderzoek is de ‘insider’s point of view’: mijn doel is om de leefwereld en het perspectief van de doelgroep in beeld te brengen en na te gaan hoe we het hulp- en dienstverleningsaanbod daarop kunnen afstemmen. Daarbij richt ik me vooral op mensen met een complexe problematiek: kwetsbare burgers met meerdere problemen tegelijk. Wat gaat er in hen om? Waarom vragen ze geen hulp? En welke oplossingen zien ze zelf voor de problemen in hun leven? Om daarachter te komen moet je een soort detective zijn, die op zoek gaat naar de verborgen wereld die achter deze mensen schuilgaat. Die wereld is altijd anders dan je van tevoren denkt. En dat is precies wat ik zo intrigerend vind.
 
Outreachend werken
De huidige tijd vraagt om meer van zulke detectives: om hulpverleners die outreachend werken, de leefwereld van deze doelgroepen betreden en hen zo nodig aanspreken op hun gedrag. Want met de komst van de Wmo dreigen de kwetsbaarste groepen onder te sneeuwen. Terwijl de maatschappij steeds harder vraagt om in te grijpen en risico’s te vermijden. Dat roept morele dilemma’s op, die ik als onderzoeker maar al te goed ken. Graag wil ik de hulp- en dienstverleners daarin ondersteunen. Met innovatieve projecten gericht op de vernieuwing van werkwijzen en methodieken. Maar ook met manieren om beter te leren reflecteren op de keuzes waar de hulp- en dienstverleners voor staan.
 
Herkenbare resultaten
Wat ik tot slot belangrijk vind, is de wisselwerking tussen onderzoek en praktijk. Mijn werk stopt niet als het rapport klaar is: ik wil dat er binnen organisaties werkelijk iets gebeurt. Daarom brengen we onze resultaten ook op veel verschillende manieren naar buiten: in artikelen in vakbladen en kranten, in lezingen en workshops met acteurs, en in congressen en seminars met oud-studenten en professionals. Want kennis moet circuleren. En wat we doen moet herkenbaar zijn. In de taal van de hulpverlener én de cliënt.

 

meer weten?